ოპოზიცია ისევ ჰიტლერის და ალფრედის იმედზეა! | საქართველოს რესპუბლიკა
მთავარიმოსაზრება
ოპოზიცია ისევ ჰიტლერის და ალფრედის იმედზეა!
1945 წლის 20 მარტს, როცა ფაშისტური იმპერია იწვოდა და ინგრეოდა, ჰიტლერმა 12 წლის ბიჭუნას, "სახალხო მოლაშქრეს" ალფრედს რკინის ჯვარი დაჰკიდა აკანკალებული ხელით და უთხრა, მე მჯერა, რომ გავიმარჯვებთ და შენი იმედი მაქვსო...
მტერს ჰქონდეს ისეთი იმედი, იმას რომ ჰქონდა, მაგრამ ვითომ გულს არ იტეხდა...
ავტორი ალეკო ასლანიშვილი6 წთ წაკითხვა
გაზიარება:
ავტორი
ალეკო ასლანიშვილი
ოპოზიცია ისევ ჰიტლერის და ალფრედის იმედზეა!
როგორია? ამერიკის ექსცენტრიკული პრეზიდენტი როგორც უნდა ისე ჭრის და კერავს და ჯერჯერობით ყველაფერი გამოსდის. ვენესუელა და გრენლანდია ჯიბეში ჩაიდო, მექსიკის ყურეს სახელი გადაარქვა და ამერიკის ყურე უწოდა, ჩვენს სამეზობლოში "ტრამპის გზა" გაჰყავს... და არც ჩვენ გვტოვებს გულნაკლულად:
წლების წინ ბათუმში დაგეგმილი, როგორც ამბობენ, ბიძინა ივანიშვილის მიერ ჩაშლილი ტრამპთაუერის მშენებლობა მალე სრულიად შეუცვლის სახეს ჩვენს დედაქალაქს. ძველი იპოდრომის ტერიტორიაზე, რომელიც აქამდე კიდევ გვეიმედებოდა რეკრეაციულ ზონად (ამას არ გვპირდებოდნენ?), თბილისისთვის უჩვეულო და უცხო პირველი ცათამბჯენი აშენდება, მის თავზე ოქროსფრად იციმციმებს ტრამპის სახელი და მზესავით გაანათებს არა მხოლოდ შემოგარენს, არამედ მთელს ამიერკავკასიას. მაგრამ ცათამბჯენს თავისივე ზომის (თუ უფრი მეტი არა!) ჩრდილი ახლავს. ჩრდილი კი, რაც არ უნდა სუპერსახელმწიფოს პრეზიდენტის სახელს ატარებდეს, მაინც ჩრდილია და ერთნაირად დაუბნელებს მზეს ნაცებად და ქოცებად დაყოფილ საწყალ თბილისელებს.
მაინტერესებს, რა საპირწონე სიკეთეს მოუტანსჩვენს ქვეყანას ეს ყოველივე? სად არის მსჯელობა, დისკუსია, არგუმენტები და კონტრარგუმენტები? აი, რატომ იყო მცდარი ოპოზიციური პარტიების სტრატეგია 2024 წლის არჩევნების შემდეგ-მისი შედეგების არაღიარება და პარლამენტში შეუსვლელობა, სადაც უნდა ხდებოდეს მსგავსი, საქვეყნო მნიშვნელობის საკითხების განხილვა, გადაწყვეტილებების მიმღებთა და აღმასრულებელთა კონტროლი.
ემძიმა ჩვენს ოპოზიციას ეს ტვირთი, ლანძღვა-გინება ამჯობინა, "ქართული ოცნების" ჩაძირვა ნებისმიერი გზით - ძალადობრივი გადატრიალებით, პერმანენტული ვითომ პროტესტით, საერთაშორისო იზოლაციით. რა თქმა უნდა, თავისი იმედი იმდენად არ ჰქონდა, რამდენადაც უცხოელი პატრონების, რომლებმაც მართლაც კუთხეში მიაყენეს ხელისუფლება იზოლაციაში მოქცევით, თუმცა, არაფერი გამოუვიდათ: დრო შეიცვალა, ახალ გეოპოლიტიკურ ვითარებაში გაიზარდა საქართველოს მნიშვნელობა და დასავლეთმაც, რომელსაც სასიცოცხლო ინტერესები აქვს საქართველოში, უკან დაიხია. სულ უფრო ხშირად ვხედავთ ჩვენი ხელისუფლების და მთავრობის წარმომადგენლებს საერთაშორისო ღონისძიებებზე. "არავინ გაღიარებთ, ხელს არავინ ჩამოგართმევთო", - ქირქილებდნენ. მაგრამ ყველამ ვნახეთ, სულ ახლახანს პარიზში ემანუელ მაკრონის მიწვევით კოსმოსის საერთაშორისო სამიტზე მყოფ ირაკლი კობახიძეს როგორ შესციცინებდა ურსულა ფონ დერ ლაიენი. ნიუ იორკში გაეროს გენერალური ასამბლეის 81-ე სესიაზეც არავის უქცევია ზურგი ჩვენი პრემიერისთვის, სადაც მან საკმოდ ხისტი განცხადება გააკეთა: ხანგრძლივი პარტნიორობა მხოლოდ დიალოგით მიიღწევა დაეს შედეგი არასოდეს დადგება ზეწოლის ან იძულების გზითო. საქართველო მზად არის იმისთვის, რომ საერთაშორისო პარტნიორებთან კონსტრუქციულად ითანმშრომლოს... საქართველოს სახელმწიფოებრიობა არაერთხელ დამდგარა განსაცდელის წინაშე. ამ გამოწვევებმა კიდევ უფრო მტკიცედ გადაგვაწყვეტინა - თავად ავირჩიოთ საკუთარი გზა და სუვერენიტეტის ფასი მუდამ გვახსოვდესო...
ოქროს სიტყვებია!
X X X
მაოხრებელი გზირი სააკაშვილი კი ციხეშიც არ ისვენებს, კვლავ არეულობისკენ მოუწოდებს შემეჩხერებულ მხარდამჭერებს და ჯიუტად იმეორებს, ოპოზიციას შეცდომა არ დაუშვიაო. აი, სიტყვები მისი ბოლო ეპისტოლედან: "კამათი იმაზე პარლამენტში უნდა შევსულიყავით თუ არა, არჩევნებში უნდა მივიღოთ მონაწილეობა თუ არა, არსებითად უსაგნოა იმიტომ, რომ თუ შულერს სათამაშოდ დაუჯდები, ყოველთვის მოიგებს. უნდა ავუყირავოთ მაგიდა და შემდეგ ყველაფერს მივაღწევთ".
აკი, უყირავებენ კიდეც, რაც შეუძლიათ!
ბოლო დროს ირაკლი ღარიბაშვილი ეიმედებათ პოლიტიკურ მოკავშირედ, რასაც პრემიერი ირაკლი კობახიძე აბსურდს უწოდებს... ღარიბაშვილმა ჩვენს გუნდს დისკომფორტი შეუქმნა, რომ კორუფციის ბრალდებით მას ციხეში წასვლა მოუწია. რაც შეეხება პოლიტიკაში მის პერსპექტივას, როცა პირდაპირ კორუფციული დანაშაულია სახეზე, ამის არავითარი რესურსი არ არსებობსო.
ირაკლი კობახიძისგან განსხვავებით "პატრიოტთა ალიანსის" ლიდერს ირმა ინაშვილს არათუ ეიმედება ირაკლი ღარიბაშვილის მომავალი, არამედ საკუთარი პარტიის გასაძლიერებლად სწორედ პატიმარ პრემიერ-მინისტრზე აკეთებს "სტავკას". "თუ "პატრიოტთა ალიანსის" და ღარიბაშვილის პოლიტიკური ერთობა შედგება, ეს ძალიან სერიოზულ სიახლეს შემოიტანს პოლიტიკურ ველზე - ისევ ძალაშია ეს პოლიტიკური შეთავაზება ჩვენი მხრიდან", - განაცხადა მან ერთ-ერთ სატელევიზიო ეთერში.
ირაკლი ღარიბაშვილს, რომელიც დღემდე დისტანცირებულია ოპოზიციური პარტიებისგან, აქამდე ირმა ინაშვილის პირველ მოწოდებაზე, შეერთებოდა "პატრიოტთა ალიანსს", არაფერი უპასუხია. ვნახოთ, რას იტყვის ამჯერად. პროგნოზის გაკეთებას აზრი არა აქვს, რადგან მისგან არც "ქართული ოცნების" გუნდთან დაპირისპირებას და ბიძინა ივანიშვილის სახელის ხსსენებას არ მოველოდით, მაგრამ ეს მოხდა და მომავალშიც ვერაფერს გამოვრიცხავთ.
ამასობაში საკმაოდ წყნარი შემოდგომა გვაქვს. ვერც ხელისუფლებაში არსებულმა ტურბულენტობამ და ვერც რადიკალური ოპოზიციის უღიმღამო ფაფხურმა ვერ დაძრა "ტაიფუნი", რომელიც ერთხელ და საბოლოოდ აღგვიდა პირისაგან მიწისა "ქართულ ოცნებას". სწორედ ამაზე წუხს ხელისუფლების "ერთ დღეში დამამხობელი" ლევან ხაბეიშვილი ციხიდან, ციხის გარეთ დარჩენილებს მკაცრად ამუნათებს და ყველას ერთიანობისა და მოქმედებისკენ მოუწოდებს. "სანამ 24 საათი ისაუბრებთ, გაარჩევთ, რას აკეთებს ან რა უნდა ივანიშვილს, მანამდე ვიქნებით ამ ტლაპოში. მანამდე დაგვამარცხებენ და ქუჩებში დახოცავენ 17 წლის ვაჟკაცებს (რას გულისხმობს? - ა. ა.). როდის მოიკრებთ გამბედაობას? როდის?! როდის გამოხვალთ შეშინებული, დამფრთხალი პოზიციიდან?! ძმებო, შიშის ბრალია ყველაფერი - უმოძრაობა, უმოქმედობა, რაც ახლა ხდება... გამოაშკარავდა და ნათლად ჩანს, რომ უმრავლესობის ტელევიზიებში გამოჩენა ემსახურება უბრალოდ პოლიტიკურ ველზე ტივტივს. ზოგი საერთოდ გადამალულია და ჩირგვებში ზის. შიშია გამეფებული! უმოქმედობა, უძრაობაა იმიტომ, რომ გამბედაობა არ ჩანს არსად! მთელი გაზაფხულ-ზაფხული იქადნებოდით, აი, დადგება შემოდგომა და ასე და ასე ვიზამთო. დადგა სექტემბერი და ისევ იმალებით, გაურბიხართ რეალურ საქმეს. მზად ხართ ისევ დროის გაყვანაზე იყოთ და როგორმე ნოემბრამდე მიხვიდეთ. მერე სიცივეებს გამოაცხადებთ და ახალ გაზაფხულს დააანონსსებთ", - წერს "მამაცი გული" და იმასაც დასძენს, სააკაშვილი გარეთ რომ იყოს, ამ საქმეს 7-10 დღეში მოაკვარახჭინებდაო.
კარგი დიაგნოზი დაუსვა პარლამენტის თავმჯდომარემ შალვა პაპუაშვილმა 24 სექტემბერს გამოქვეყნებულ პოსტში ე. წ. საპროტესტო მოძრაობას, რომლის გაცოცხლებასაც ამაოდ ცდილობენ ლევან ხაბეიშვილი და ძმანი მისნი: "ოპოზიციური დღეთაღრიცხვით დღეს პროტესტის 666-ე დღეა. ეს მრგვალი თარიღი კარგი შესაძლებლობაა, რომ საფუძვლიანად აღვწეროთ, თუ როგორ გარდაიქმნა პოლიტიკური პროტესტის აქტივისტთა ჯგუფი ფსევდორელიგიურ მოძრაობად და როგორ მივიღეთ თითქოს ტრადიციული კამპანიიდან საკუთარი რიტუალების, სიმბოლოების, კალენდრისა და შიდა მორალური წესრიგის მქონე აგრესიული თემი-ფსევდორელიგიური ფუნდამენტალისტური სექტა, რომლის დოგმატიკაში ევროკავშირი "აღთქმული მიწაა", 78-ე მუხლი-მრწამსი, რეზოლუციები-მცნებები, უცხოელი პოლიტიკოსი კი უმაღლესი ქურუმი... არჩევნები, რომელიც ოპოზიციის ნაწილმა რეფერენდუმად გამოაცხადა, მათთვის სასურველი შედეგით არ დასრულდა. არჩევნების შედეგების არცნობას ქუჩის პოლიტიკური პროცესი მოჰყვა, რომელსაც მოგვიანებით მარკეტინგულად "უწყვეტი პროტესტი" უწოდეს... ხანგრძლივი პროტესტი თავისთავად სექტანტობას არ ნიშნავს. გარდატეხა მაშინ იწყება, როდესაც მოძრაობა შეცდომის აღიარებაზე უარს ამბობს, განსხვავებულ აზრს ღალატად აცხადებს და წარუმატებლობას უპირობო ერთგულების მოთხოვნით პასუხობს... ფსევდორელიგიური სექტა რეზისტენტულია განსხვავებული აზრის მიმართ. ამის მაგალითია გიორგი გველესიანი, რომლის ინტერვიუსაც სექტის მხრიდან კრუნჩხვები მოჰყვა"... ა. შ. დაა. შ.
X X X
1945 წლის 20 მარტს, როცა ფაშისტური იმპერია იწვოდა და ინგრეოდა, ჰიტლერმა 12 წლის ბიჭუნას, "სახალხო მოლაშქრეს" ალფრედს რკინის ჯვარი დაჰკიდა აკანკალებული ხელით და უთხრა, მე მჯერა, რომ გავიმარჯვებთ და შენი იმედი მაქვსო.
მტერს ჰქონდეს ისეთი იმედი, იმას რომ ჰქონდა, მაგრამ ვითომ გულს არ იტეხდა. ასეთი იმედიანები არიან დღეს ჩვენი რადიკალი ოპოზიციონერები. გულს არ იტეხენ, თავს იიმედებენ და თან მალულად დაღუპულ იმედებს ეთხოვებიან და მისტირიან. ოღონდ: თუ რამ ჩასაბღაუჭებელი ნახეს 12 წლის ალფრედის სახით, ჩაებღაუჭებიან და ერთი დღით კიდევ იგრძელებენ სიცოცხლეს. გაერთიანებაც ვერ შეძლეს! ერთი ცოცხალი აზრის ჩამოქნაც ვერ შეძლეს და ახლა უიმედოდ აჩხაკუნებენ ჯიბეში რკინის ჯვრებს, მაგრამ რეალური არავინ ჩანს მის ჩამოსაკიდებლად.